گزارشی از آئین عجیب "خود مومیایی »بودائیان

ایران آنلاین / براساس این گزارش «خود مومیایی کردن» نوعی آیین عبادی در عرفان بودایی است که حدود هزار سال پیش توسط یک راهب ژاپنی به نام «کودای» ابداع شد.

در این فرایند، در ۱۰۰۰ روز اول ، راهب فقط از میوه و خشکبار استفاده می کند و به کار بدنی طاقت فرسا مشغول می شود تا چربی های بدنش از بین بروند.

برای ۱۰۰۰ روز دوم، وی فقط از ریشه و پوست درختان استفاده می کند و بعد از آن دمنوشی که از گیاهی سمی به نام درخت «اوروشی» تهیه کرده است را می نوشد که باعث تهوع و استفراغ شدید و از دست رفتن مایعات بدن می شود.

در مرحله آخر و بعد از طی کردن ۶ سال عذاب آور، راهب خود را در یک مقبره سنگی کوچک حبس کرده و به حالت لوتوس(نیلوفر آبی) نشسته و در خلسه فرو می رود.

برای تامین اکسیژن نیز یک لوله نازک در مقبره تعبیه می شود. هم چنین یک زنگ نیز در کنار راهب می باشد و هر روزی که این زنگ به صدا درآید یعنی راهب هنوز زنده است اما اکر قطع شود یعنی او مرده است و لوله نازک را بیرون آورده و مقبره را برای ۱۰۰۰ روز مهرو موم می کنند.

بعد از آن، مقبره را باز می کنند تا ببینند آیا راهب در مومیایی کردن خود موفق بوده و بدنش محافظت شده است یا خیر! اگر بدن، سالم باشد یعنی راهب به مرحله ی بودا رسیده است و او را در معبد قرار می دهند و عبادتش می کنند و اگر بدن او از بین رفته باشد باز هم مورد احترام خواهد بود اما دیگر مورد پرستش واقع نمی شود.

از بین صدها راهبی که دست به این عمل زده اند تاکنون ۲۸ نفر موفق شده اند به مرحله بودا برسند. امروزه انجام این عمل در ژاپن ممنوع شده است.