صف بندی بر سر نتایج انتخابات در رسانه های دو جناح

ایران آنلاین / مصطفی ایزدی در مقاله ای در شرق به یادها آورده که در خرداد ۹۲ وقتی حسن روحانی به عنوان برگزیده انتخابات ریاست جمهوری اعلام شد رسانههای اصولگرا، خود را پیروز انتخابات نشان دادند چرا که رئیسجمهور منتخب را یک اصولگرا از جنس خودشان میپنداشتند. آنها بدون اینکه به مخاطبان خود بگویند اگر روحانی یک اصولگرای مخالف اصلاحات است، چرا دکتر عارف به نفع او کنارهگیری کرد و چرا همه جبهه اصلاحات از وی حمایت کردند؟ مرتب نوشتند روحانی اصولگرا پیروز شد.

نویسنده افزوده: چند روزی گذشت و روحانی بر شعارهای خود که نزدیک به شعارهای اصلاحطلبان بود، پافشاری کرد، تندروها که خود را بازنده دیدند، پا پس کشیدند و دست از تبلیغ اینکه ما پیروز شدیم برداشتند و آرامآرام به مخالفت با رئیسجمهور برخاستند و علیه وی موضعگیری، آن هم از نوع افراطی آن، کردند. هنگامی که منتخب مردم وزرای خود را به مجلس معرفی کرد، آنها همه توان رسانهای و سیاسی خود را به کار گرفتند تا نگذارند رئیسجمهور در پیشبرد اهداف خود موفق شود.

در ادامه مقاله شرق آمده: اکنون که انتخابات مجلس دهم انجام و نتایج آن اعلام شده است، باز هم همان سناریوی خرداد ٩٢ در عرصه تبلیغات و اطلاعرسانی در این بخش به کار گرفته شده است. از صبح یکشنبه به بعد، عمده روزنامهها و رسانههای همسو با جبهه پایداری، خبرها و تحلیلهایی را منتشر کردند که ثابت کنند اصولگرایان در انتخابات تهران و سایر استانها اکثریت مجلس دهم را در اختیار دارند. البته این حرف درستی است، اما چرا اولیای جراید و سایتهای مذکور حاضر نیستند دستهبندیهای اصولگرایان را توضیح دهند؟

کیا مهر: گره های بزرگ اقتصاد با همکاری مجلس دهم و دولت گشودنی است (جهان صنعت)

غلامرضا کیامهر در سرمقاله جهان صنعت با عنوان انتظارات مردم از مجلس آینده نوشته: انتظار مردمی که ساعتها در صف ایستادند، این است که نمایندگان مجلس دهم آنجا که پای منافع ملی و حل مشکلات اقتصادی کشور در میان است، تعلقات خاطر حزبی و جناحی را به دست فراموشی بسپارند و با پرهیز از شعارزدگی که متاسفانه برخی نمونههای آن را در مجلس نهم شاهد بودیم، دولت را در به ثمر رساندن دستاوردهای برجام و قرار دادن اقتصاد کشور روی ریل توسعه و جبران عقبماندگیهای گذشته یاری دهند.

به نظر نویسنده: نرخ رشد صفر درصدی اقتصاد، نرخ دورقمی بیکاری یعنی وجود قریب به پنج میلیون بیکار در کشور، رکود فلجکننده اقتصادی و چراغ نیمهخاموش صنعت و تولید، نامساعدی شدید فضای کسبوکار برای فعالان اقتصادی و کارآفرینان، فرار خاموش و بی سر و صدای سرمایهها و مغزها از کشور همه و همه مجموعهای از مظاهر مشکلات بزرگ و پیچیده اقتصادی کشور است که رفع آنها جز با همکاری هوشمندانه و آگاهانه مجلس دهم با دولتی که آن نیز برآمده از آرای مردم است، امکانپذیر نخواهد بود.

در پایان سرمقاله جهان صنعت آمده: مردم به ستوه آمده از مشکلات اقتصادی و خسته از مجادلات بیحاصل سیاسی، از شما نمایندگان انتظارات بزرگی دارند و آنها با رای ندادن دوباره به نمایندگانی از مجلس نهم به برگزیدگان کنونی صریحا پیام دادند که دیگر توان تحمل آن شیوه نمایندگی را که منافع کوچک و در مواردی حقیر فردی، حزبی و جناحی بر مصالح ملی و منافع عمومی مردم و مملکت ترجیح داده میشد ندارند و چشم به راه آغاز فصلی کاملا متفاوت از گذشته در امر قانونگذاری از برگزیدگان خود هستند.

کیهان همچنان شاکی از اعلام خبر پیروزی اصلاح طلبان در سطح کشور

کیهان سرمقاله امروز خود را از نمودارش برگزیده است نموداری که در آن دست اندرکاران روزنامه با دستکاری در آمارها و اطلاعات سعی کرده اند جناح اصولگرا را همچنان پیروز صحنه انتخابات نشان دهند

سرمقاله کیهان از تیترهای ریز و درشت رسانههای اصلاح طلب ابراز ناراحتی می کند و می گوید این جناح چرا قصد دارند پیروزی در تهران را به کل کشور تسری دهد. نویسنده سرمقاله برخلاف جریان خبری کشور که بر پیروزی حامیان دولت دلالت دارد مدعی است که جریان اصلاحطلب شکست خورده است

تکبیری: تحسین دموکراسی ایرانی همزمان با حمله به صدای اصلاح طلبی(جوان)

روزنامه جوان امروز در مطلبی سعی کرده تا حدودی موضع روزهای قبل خود در چالش با انتخابات را تعدیل کند. در این گزارش به قلم جعفر تکبیری به جای اتهام زنی به جناح پیروز انتخابات سعی شده با لحن احترام از جایگاه دموکراسی انتخاباتی در ایران یاد شود :« انتخابات هفتم اسفند را باید اوج بلوغ سیاسی مردم ایران دانست. این نه یک ادعای ژورنالیستی، بلکه واقعیتی است که میتوان با تحلیل رفتار مردم در جریان این انتخابات بر آن صحه گذاشت؛ رفتاری که در ابتدا متوجه میزان مشارکت عمومی در چنین انتخاباتی است و در ثانی به نوع انتخاب مردم معطوف میشود.»

جوان در ادامه تاکید می کند: عامل بزرگ و مهم در افزایش مشارکت عمومی است که میتوان گفت یک عامل بینظیر در سطح جهان است. همتراز و برابر با میزان مشارکت در انتخابات کشورهایی نظیر فنلاند و کانادا که شاخصهای توسعهیافتگی در آن بسیار بالاتر از استانداردهای جهانی است.

البته تغییر لحن روزنامه جوان به همین مطلب محدود می شود زیرا در بخش گزارش خبری ، این روزنامه به سخنان مسعود پزشکیان نفر اول پیروز انتخابات تبریز تاخته است. جوان اظهارات صریح پزشکیان را در زمینه آسیب شناسی عملکرد کرسی های آزاد اندیشی نوعی ترفند برای زنده کردن سران جنبش سبز خوانده است :« در حالی که حلاوت و شیرینی حضور باشکوه ملت در لبیک به ندای رهبر انقلاب همچنان فضای کشور را پر کرده و ناظران خارجی انگشت حیرت از این حضور پرشور میگزند و آن را تحسین میکنند، پزشکیان بدون اشاره به عواقب فتنه ۸۸، نبش قبری از سران محصور فتنه کرد و به بهانه کرسیهای آزاداندیشی در دانشگاهها از اینکه نمیتوان اسم رئیسجمهور گذشته و نخستوزیر پیشین (همان سران فتنه) را بر زبان آورد، انتقاد کرد.

جدول مجلس آینده

گلابی : پیروزی اصلاح طلبان در زمینی که شیب اش به نفع حریف بود(اعتماد)

جعفر گلابی در مقاله ای در اعتماد نوشته: اگرچه نفس یک بازی و رقابت مساوی و عادلانه بهتر و ریشهایتر است ولی پیروزی اصلاحطلبان در زمینی که شیبش به نفع حریف است و یارانش را دیگران انتخاب میکنند و رسانههای رسمی فقط کم مانده بود که رسما لیست بدهند شیرینتر و خیرهکنندهتر و ارزشمندتر است. با این اوصاف کسانی که بازی را واگذار کردهاند نباید ادب شکست را فقط در پذیرش نتایج جستوجو کنند که این ابتدای انتظارهاست.

نویسنده اشاره کرده که:هرچند در شهرستانها هم آنجا که امکان رقابت و تشخیص اصلاحطلبان وجود داشت تمایلات مردم هماهنگ با تهرانیان بود با این حال اگر انتخابات تهران که شاخص در سطح کشور است را ملاکی منصفانه بگیریم باید صدای بلند پیام مردم شنیده شود و نوع رفتار آینده اصولگرایان میزان انعکاس این رای قاطع را نشان خواهد داد.

به نوشته مقاله اعتماد: گشایش اقتصادی و رفع تنگناهای معیشتی و رسیدگی به احوال محرومان جامعه از طریق نگاه کارشناسانه و تعامل مثبت با جهان و رفع تشنج در روابط بینالملل چیزی نیست که در نوع انتخاب مردم هویدا نباشد. امید میرود ادب شکست در فرآیندی کمالآسا اصولگرایان را پای کار این خواستههای مردم آورد و مساعدت لازم آنها را فراهم کند تا کشور گامهای بلند توسعه و پیشرفت را جهشوار بردارد.

متین مسلم: قابلیت حیرت آور اصولگرایان در سانترالیسم و حذف نیروهای خود(قانون)

متین مسلم در مقاله ای در قانون نوشته: مشکل بزرگ محافظه کاران که در ادبیات سیاسی ایران از آنها به عنوان اصولگرا یاد میشود آن است که قابلیت حیرت آوری در منکوب کردن نیروهای درونی خود دارند و موفقیت سیاسیشان را در یک دستی تصمیمات و اعمال سانترالیزم سازمانی بیرحم میدانند. شاخصترین این پالایشها، برخورد حیرت آور و عجیبی بود که با رئیس پراگماتیست مجلس یعنی علی لاریجانی کردند.

به نوشته این مقاله: محافظه کاران طی سالهای گذشته نه تنها عرصه را بر مخالفان مسالمتجویشان تنگ کردند، بلکه به دنبال تحقق شرایطی بودند که اولین اشتباه مخالفان را به آخرین آن تبدیل کنند. دقیقا نمیدانم آیا واقعا موفق شدند یانه!؟ ظاهرا که نشدند. اما اکنون خود گرفتارهمین منطق سیاسی و فلسفیشان (پروژه حذف) شدهاند. ولی امروز نیروی سیاسی غالب شده، مترصد بازگرداندن این منطق به مدافعانش است؟ سوال سختی است!

در ادامه مقاله قانون آمده: اما جدای از بررسی علل شکست محافظه کاران، باید به نقش محمود احمدینژاد در این فرآیند و فروپاشی توجه ویژهای شود. مسئله از دو زاویه حائز اهمیت است؛ اول از زاویه خود احمدینژاد که خوب میدانست حتی نامش میتواند برای قویترین نیروی سیاسی ویرانگر باشد و از مدتها پیش تصمیم گرفت برای انتقام گرفتن از حامیان و مدافعان سابقش که اورا رها کرده بودند در سایه به آنها نزدیک شود.

وکیلی: هیاهوی پیروزی فروکش می کند به روزهای عمل به وعده ها باید اندیشید

محمدعلی وکیلی در سرمقاله ابتکار نوشته: روز جمعه صحنه نمایش اراده عمومی بود. یک خیز حداکثری در شرایط حداقلی!

این بدان معناست که سقف فرهنگ سیاسی مردم ایران بلند تر شده است و ملت در اوج مسوولیت پذیری قرار دارد. مردم هنوز به صندوقهای رای و مشارکت حداکثری باور دارد. مردم بنا به تجربه دریافته اند ماهی مراد تنها با سقف مشارکت، صید شدنی است.

مدیر روزنامه که خود از برگزیدگان لیست اصلاح طلبان است تاکید کرده: آمار ها حکایت از آرای بالای لیست موسوم به "امید" دارد و باری، گویا امید در فاصله کمتر از سه سال برای بار دوم مقبول و منظور مردم بوده است. اما این انتخاب و اقبال دوباره نمی تواند متضمن ثابت باشد! چرا که رای و نظر مردم پایدار نیست و با افت و خیز عملکرد منتخبان، افت و خیز می یابد.

به نوشته سرمقاله ابتکار: چیزی نمی گذرد که هیاهوی پیروزی فرو مینشیند و موعد عمل به وعده فرا می رسد. اگر وقت عمل به وعده پا لنگید و یا دست لرزید این اقبال حتما ترک خواهد برداشت. اگر وعده ها به محاق فراموشی رفت حتما اعتماد امروز هم به محاق می رود. ملت تضمینی به جریانی نداده اند که همیشه بدان اقبال کنند. اگر منتخبان امروز نیز از جاده عدل خارج شوند و از وعده ها عدول کنند حتما در ادوار بعدی مردم نیز از آنان عبور می کنند

- - , .