از اصلاحطلبان و لزوم حفظ اعتماد عمومی تا ویتکُنگها به کافه نمیروند

ایران آنلاین /مردم و اصلاحطلبان پیمان اخوت نبستهاند که اصولگرایان را از صحنه سیاسی کنار بگذارند ... بر همه نمایندههای منتخب مردم در مجلس دهم و بهویژه اصلاحطلبان و میانهروهایی که استراتژی و طراحیهایی حوزه سیاست را در اختیار دارند این نکته فرض است که گمان نبرند این اعتمادها ابدی، ماندگار و پایدار است. از این رو برای آنکه بتوان به خوبی از این آزمون ملی سرافراز بیرون آمد، یکی از مسائلی که در مجلس دهم باید به آن توجه شود، تقسیم درست نمایندگان در حوزههای تخصصی و کمیسیونهای مربوطه است و پس از آن مطالعه و بررسی اولویتهای استراتژیکی که توسعه کشور را در پی دارد. نیازها و مسائلی در بخش سرمایهگذاری، حل مشکلات اقتصادی، ایجاد اشتغال، وظیفه دولت در بخش سرمایهگذاری اعم از خودرو، مسکن، حملونقل در بخشهای زمینی، ریلی و هوایی همچنین اصلاح ساختار مدیریتی کشور. نظام اداری کشور باید اساسا از سوی نمایندههای مجلس دهم اصلاح شود اما این کار طی فرآیندی چند ساله حاصل خواهد شد که امروز با توجه به حجم مسئولیتهای دولت، لزوم مشارکت عمومی وجود دارد. باید دولت کوچکتر شود و به مردم اجازه مشارکت بیشتری داده شود تا از این طریق فرآیند تاثیر مردم در اداره سرنوشتشان افزایش پیدا کند. در نهایت یکی از اولویتهای جدی مجلس دهم باید یاری رساندن به دولت در گسترش روابط سیاسی با کشورهای دیگر باشد زیرا سبب خواهد شد درها و امکانات فراوان و مختلفی به روی مردم ایران در زمینههای بیمه، بانک، توریسم، صنعت، مسکن و سایر مسائل به ویژه اعزام دانشجو و ارتقای سطح علمی کشور گشوده شده و مشکلات و دغدغههای اقتصادی نیز برطرف شود.

شرق

یادداشت:« ویتکُنگها به کافه نمیروند»؛ مهرداد حجتی

برپاکردن جنجال «لیست انگلیسی» آخرین بداخلاقی از همان دست بداخلاقیهایی بود که ...به آن متوسل شدند. رویهای پیشرونده و بهشدت مخرّب که در انتخابات اخیر از طریق صندوقهای رأی با واکنش مردم روبهرو شد و پاسخ «نه» شنید. پیام صریح انتخابات اخیر، «نه» به تنش و «آری» به اخلاق بود. مردم در این انتخابات به آن گروه که مدام بحرانآفرینی میکنند، «نه» گفتند. «نه» به آنهایی که دکتر صالحی، رئیس سازمان انرژی اتمی را با عصبانیت تهدید به دفن در قلب رآکتور هستهای اراک کردند تا روی او سیمان بریزند! «نه» به آنهایی که با پرخاش از تریبون مجلس به وزیر خارجه محبوب کشورمان دکتر ظریف گفتند «غلط زیادی» کرده است! آنهایی که به دفعات از اخلاق گفتند و به کرّات آن را زیر پا گذاشتند؛ آنهایی که این رویه را ترویج کردهاند و لابد در پی پاداش هم بودهاند؛ البته اگر قصدشان پاداش از دست مردم بوده است. قطعا آن را قاطع و صریح دریافت کردهاند. «نه»! بهراستی پس از این همه سال آیا هنوز معلوم نشده است اندیشه چه کسانی برای کشور زیانبار است و باید به چه افرادی «ویتکنگ» گفت؟ کافی است در آینه نگاهی بیندازند.

شهروند

سرمقاله :« واقعیت و امنیت در گفتوگوی رسانهای»

روحانی ... گفت: «مردم بهخوبی واقعیتها را لمس میکنند و دیدند که در این انتخابات امنیت واقعی لمس شد. مردم دیدند که موبایل و اینترنت صبح انتخابات کار میکند. از وزارت ارتباطات تشکر میکنم که احساس امنیت واقعی را به جامعه ما بازگرداندند.» اگر توجه کرده باشید، امنیت شعار یکی از گروههای سیاسی در لیستهای تهران و سراسری بود. ولی پرسشی که میتوانست طرح شود این بود که منظور آنان از امنیت چیست؟ این پرسش را آقای روحانی به شکل فوق پاسخ دادند. روشن است وقتی که در روز انتخابات اینترنت قطع شود یا ارسال پیامک ممکن نشود، به معنای القای احساس ناامنی در مدیریت اجتماعی و مردم خواهد بود. نه فقط القای این حس، بلکه وجود ناامنی قطعی خواهد بود. چرا میتوانیم در نیمههای شب در شهر رفتوآمد کنیم، بدون اینکه نیازمند اقدامات احتیاطی باشیم؟ به دلیل وجود حس امنیت. بنابراین قطع نشدن اینترنت یا فیلتر نکردن شبکههای اجتماعی، چیزی جز اعتماد به نفس دولت و خاطرجمعی آن از امنیت را بیان نمیکرد و همین حس را به مردم منتقل کرد. دولت در اجرای انتخابات با اعتماد به نفس فراوان عمل کرد و این اعتماد به نفس، ناشی از وجود امنیت در عالیترین شکل آن بود. آنان که شعار امنیت را دادند، خوب است که از این تجربه استفاده و سایر موانع موجود را در راه دسترسی به شبکههای ارتباطی رفع کنند و مزه امنیت واقعی را به جامعه بچشانند.

کیهان

سرمقاله :« حکایت همچنان باقی است!»؛ حسین شمسیان

نمیتوان انکار کرد که دولت تا کنون به آنچه از برجام انتظار داشته دست پیدا نکرده است و واقعیت این است که منطقا در آینده هم تغییر وضعیتی را مشاهده نکنیم. در چنین شرایطی دولت در داخل و خارج از کشور، رویکردهایی را در پیش گرفته است. رویکرد دولت برای خارجیها و آنها که بدترین شرایط را در برجام بر ما تحمیل کردند، رویکرد درخواست و تمنا است. ظاهرا قرار است با این روش و با خاموش کردن صدای اعتراضات، آنها را به سرمایهگذاری در ایران امیدوار کنند! مثلا رئیس دفتر رئیسجمهور در همایش تجاری ایران و اروپا، بعد از کلی وعده درباره اینکه ما قصد برگشت به گذشته را نداریم، قصد تعامل با دنیا را داریم، سال آینده از رشد 6 درصدی اقتصادی برخوردار خواهیم شد(!) و...گفته بود: «در مذاکرات با شرکتهای اروپایی آنهایی که از زمان استفاده کردند توانستند قرارداد امضا کنند و آنهایی هم که فرصت را غنیمت نشمردند شاید زمانی متوجه فرصتهای سرمایهگذاری در ایران بشوند که دیگر فرصتی نباشد»! او بدون اینکه بگوید کدام شرکتها تاکنون قراردادی بستهاند که به سرمایهگذاری در ایران منجر شود، مصرانه از اروپاییها درخواست میکند که فرصت سرمایهگذاری در ایران را از دست ندهند! در نمونهای دیگر، عراقچی معاون وزیر امور خارجه میگوید: «دوستانی که میگویند چرا تحریمها برداشته نشده است باید بدانند که با این حرفها زمینه آمدن دیگران به بازار ایران را تخریب میکنند»! و توضیح نمیدهد که اگر تحریمی در کار نیست، چرا یک کشور خارجی یا یک سرمایهگذار بینالمللی، به خاطر حرف این و آن بازار بزرگ و هشتاد میلیونی ایران را کنار میگذارد!؟ فقط به خاطر حرف منتقدان!؟ ... کاش مسئولان هم از منظر مردم و از منظر واقعیات موجود و نیز عبرتگیری از گذشتهها به موضوعات مینگریستند و به جای تکیه مطلق به گشایش از غرب، اندکی هم به توان داخلی و اقتصاد درونزا بها میدادند

جوان

یادداشت:« هراس دشمنان از غرش موشکهای سپاه»؛ یدالله جوانی

سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از بازوهای پرتوان و قدرتمند دفاعی ولیفقیه و ملت عزیز ایران در برابر تهدیدات دشمنان است ...

نمایش شهرهای موشکی و گسترش این شهرها تا عمق 500 متری زمین در بسیاری از نقاط ایران، به همراه سیلوهای موشکی و انباشت هزاران موشک با قابلیتهای متنوع در این شهرها، وجود هزاران کارشناس خبره در این شهرها با روحیه جهادی و تفکر بسیجی و آمادگی این نیروها برای شلیک جهت ضربه متقابل به هر متجاوز، اعتبار قدرت دفاعی و قدرت بازدارندگی نظامی جمهوری اسلامی را به صورت چشمگیر افزایش داده است. میزان هراس دشمنان از غرش موشکهای سپاه را از تلاش آنان برای اعمال تحریمهای موشکی با هدف ایجاد محدودیت در برنامههای دفاعی ایران میتوان مورد سنجش قرار داد، اما دشمنان باید بدانند بین برنامه هستهای ایران که با اهداف صلحآمیز دنبال میشد، با برنامههای موشکی جمهوری اسلامی ایران که ماهیت دفاعی دارد، تفاوت اساسی وجود دارد. مهمترین تفاوت در این دو برنامه به مذاکرهپذیر بودن «برنامه هستهای» و مذاکرهناپذیر بودن «برنامه موشکی» و دیگر ابزارهای نظامی دفاعی برمیگردد. هیچ ملتی با دشمنان خود بر سر ابزارهای دفاعی خود به مذاکره تن نداده و روی این ابزارها معامله نمیکند. پیام رزمایش اقتدار ولایت، انتقال این مطلب و معنا به تمامی دشمنان است.