سبقت اصلاحطلبان از اصولگرایان در اعلام لیست ائتلافی

ایران آنلاین /سکوت حاکم بر اردوگاه انتخاباتی اصولگرایان- آن هم در شرایطی که کمتر از یک هفته دیگر مهلت قانونی تبلیغات انتخابات مجلس شروع می شود – این گزاره را مطرح کرده که ممکن است اصولگرایان در نیمه دوم انتخابات فهرستی ارائه ندهند.چنانکه حسین ابراهیمی، عضو ارشد شورای ائتلاف اصولگرایان با اعلام این خبر به «ایران» گفت که این نهاد، برای انتخاباتی که دهم اردیبهشت ماه در 21 استان برگزار میشود، برنامهای ندارد.

وی با بیان اینکه «از ابتدا هم بنا نبوده است شورای ائتلاف برای شهرستانها تصمیمگیری کند» تأکید کرد: جلسات نهاد انتخاباتی اصولگرایان دیگر همانند گذشته داغ نیست و جسته و گریخته برگزار میشود. سخنانی که با اندکی تساهل و تسامح میتواند به منزله نقطه پایان بر فعالیت تشکیلاتی تلقی شود که عزم جزم کرده بود همانند 12 سال گذشته اکثریت کرسیهای مجلس را فتح کرده و نبض پارلمان را برای 4 سال دیگر در دست داشته باشد. اما آن گونه که به نظر میرسد، شکست سخت و سنگین نامزدهای این ائتلاف در تهران، ائتلافیها را به این نتیجه رسانده که بی سر و صدا به فعالیت تشکیلاتی خود پایان بدهند.

این در حالی است که هنوز تکلیف 69 کرسی دهمین دوره مجلس شورای اسلامی یعنی حدود یکچهارم پارلمان نامشخص است و با توجه به برابری نسبی اصلاحطلبان، اصولگرایان و مستقلها در دور اول، داشتن «اکثریت» مجلس به انتخابات آتی وابسته است. اما در شرایطی که اصلاحطلبان و حامیان دولت در چارچوب شورای سیاستگذاری انتخاباتی اصلاحطلبان کمافی السابق به فعالیتهای خود ادامه داده و چهارشنبه گذشته نامزدهای تحت حمایتشان را در قالب «لیست امید» معرفی کردند، شورای ائتلاف اصولگرایان فعالیتش را متوقف و به همان فهرستی که در دور اول منتشر شده است، اکتفا کردند.

هر چند ابراهیمی در گفتوگو با «ایران» تأکید کرد از ابتدا هم قرار بوده شورای ائتلاف اصولگرایان تنها در مواردی ورود کند که بین نامزدهای اصولگرا در شهرستان اختلافی به وجود بیاید، اما انتشار فهرست نامزدهای تحت حمایت این نهاد در شهرستانها این سخنان را محل تردید قرار داده و این گمانه را مطرح میکند که اصولگرایان پیش از شروع رقابتها، قافیه را واگذار کردهاند و حال نامزدهای اصولگرا در 21 استان باقی مانده، باید با تکیه بر ظرفیت بومی و محلی خود و بضاعت تشکیلات این جریان در شهرستانها وارد راند نهایی شوند.
نقطه آغاز
«شورای ائتلاف اصولگرایان» عنوان نهاد انتخاباتی این جریان است که قرار بود در رقابتهای دهمین دوره مجلس شورای اسلامی، عمده توش و توان این اردوگاه را برای در اختیار داشتن اکثریت پارلمان بسیج کند. اگر چه تشکیلات انتخاباتی اصولگرایان در یکی دو ماه منتهی به برگزاری انتخابات مجلس اعلام موجودیت کرد، اما نقطه آغازش به ماههای نخستین بعد از انتخابات ریاست جمهوری یازدهم بازمیگشت. زمانی که شماری از اصولگرایان بویژه سید رضا تقوی، عضو ارشد جامعه روحانیت مبارز مأموریت یافت برای جبران آنچه در انتخابات ریاست جمهوری از کف این جریان رفت، نیروهای این اردوگاه را دور هم جمع کند.
جذب پایداری، طرد رهروان
سلسله جلسات و رایزنیهای او در میانه راه از سوی شماری از تشکلهای اصولگرا بویژه حزب مؤتلفه اسلامی، حزب پایداری و جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی همراهی شد و هسته ابتدایی تشکیلات انتخاباتی اصولگرایان با عنوان «وحدت» شکل گرفت. با این تبصره که کارگزاران وحدت میان اصولگرایان پیش و بیش از هر چیز بر جذب پایداریها اهتمام کردند. گروهی از حامیان سرسخت محمود احمدینژاد که تحت زعامت آیتالله مصباح یزدی فعالیت میکنند و در جریان انتخابات مجلس نهم ساز جداگانه کوک کرده و در جریان انتخابات ریاست جمهوری سال 92 نیز از سعید جلیلی حمایت کردند.

هر چند پایداریها در نشستهای ابتدایی پیشنهاد کردند آیتالله مصباح یزدی هم در کنار دبیران کل جامعتین محوریت اصولگرایان را به عهده بگیرد، اما در نهایت بنا شد جامعه مدرسین حوزه علمیه قم و در رأس آن آیتالله محمد یزدی هم و غم خود را برای انتخابات مجلس خبرگان و جامعه روحانیت مبارز و در رأس آن آیتالله موحدی کرمانی قوت و قدرت خود را بر انتخابات مجلس شورای اسلامی متمرکز کند.

با وجود منتفی شدن این پیشنهاد، ائتلافیها از بذل امکانات و اختیارات خود برای حفظ مریدان و شاگردان آیتالله مصباح یزدی زیر بیرق وحدت دریغ نکردند. اصرار و ابرام کارگزاران وحدت برای مجاب کردن پایداریها به باقی ماندن زیر یک علم، باعث شد سوی دیگر جریان اصولگرا یعنی علی لاریجانی و حامیانش- که با پایداریها زاویه جدی داشتند- از این هسته فاصله بگیرند. تا جایی که فراکسیون رهروان ولایت (طرفداران لاریجانی) به صراحت اعلام کرد به جلسات انتخاباتی اصولگرایان نرفته و نخواهند رفت و در جریان انتخابات نیز کاظم جلالی رئیس این فراکسیون و بهروز نعمتی از اعضای آن در فهرست اصلاحطلبان و حامیان دولت گنجانده شدند. شورای ائتلاف اصولگرایان همچنین با وجود حمایت جامعه مدرسین از علی لاریجانی، در قم از رقبای او حمایت کرد تا راه ائتلافیها و لاریجانی و حامیانش رسماً جدا شود.
پیوستن اصولگرایان تحولخواه و جبهه «ایستادگی»
حرکت بطئی و آهسته کارگزاران اتحاد میان اصولگرایان، با نزدیک شدن به زمان انتخابات و اوج گرفتن فعالیت تشکیلاتی اصلاحطلبان، ضرباهنگ تندتری یافت. پیوستن غلامعلی حدادعادل رئیس مجلس هفتم و لیدر فراکسیون اصولگرایان مجلس به «شورای ائتلاف اصولگرایان» و معرفی او به عنوان سخنگوی این نهاد، طیفی از اصولگرایان تحولخواه از جمله جمعیت رهپویان انقلاب اسلامی را به نهاد انتخاباتی این اردوگاه جذب کرد و در نهایت جبهه «ایستادگی» هم به ائتلافیها پیوست تا بزرگترین تشکیلات انتخاباتی اصولگرایان در سالهای گذشته شکل بگیرد. تشکلی که از کانال دو کمیته اجرایی و تعیین نامزدها، از یک سو تحرکات تبلیغاتی را ساماندهی کرده و از طرف دیگر به غربالگری میان 180 نامزد اصولگرا در تهران بپردازد.
فهرست «ژنرالها»
بیراه نیست اگر دشوارترین مقطع فعالیت شورای ائتلاف اصولگرایان بعد از تشکیل را گزینش میان کاندیدای پرشمار این جریان دانست؛ چه درست در زمانی که اصلاحطلبان و حامیان دولت برای پر کردن جاهای خالی فهرست انتخاباتی خود به نامزدهای تأیید صلاحیت شده و ناشناخته فراخوان داده بودند تا لیست 30 نفرهشان را ببندند، اصولگرایان در حال رایزنی برای گنجاندن گزینه مطلوب خود در فهرستی بودند که بیشتر از 30 جای خالی نداشت. ائتلافیها اما به هر ترتیب که بود نام 30 نفر را به عنوان نامزدهای تحت حمایت خود معرفی کردند؛ فهرستی که بزرگترین وجه مشخصهاش حضور چهرههای ارشد و نامی این جریان بود و در افواه رسانه به «فهرست ژنرالها» موسوم شد.

فهرستی که در آن حزب پایداری و نامزدهای نزدیک به این تشکل 8 نامزد، حزب مؤتلفه اسلامی 4 نامزد، جمعیت رهپویان و ایثارگران هر کدام 3 نامزد، جامعه روحانیت مبارز 2 نامزد و «جبهه یکتا» یک نامزد داشت. همان گونه که پیشبینی میشد، از میان قریب 150 کاندیدایی که در فهرست شورای ائتلاف اصولگرایان نیامده بودند، شماری از نامزدها- که برای خود اسم و رسمی داشتند- با انتقاد از ساز و کار شورای ائتلاف در گزینش کاندیداها، اعلام کردند از عرصه رقابت کنار نخواهند کشید.

بویژه آنکه با انتشار فهرست اصلاحطلبان و حامیان دولت (لیست امید) و ناشناخته بودن اکثریت کاندیدای آن فهرست برای مردم و سیاست پیشگان، غیر ائتلافیها میدان رقابت را برای خود هموارتر دیدند. اما نتیجه انتخابات مجلس دهم در تهران همه را شوکه کرد.
دربی 30 به هیچ
8 اسفندماه 94، دقایقی پیش از آنکه مجری شبکه خبر از روی اطلاعیه ستاد انتخابات کشور نتیجه ابتدایی شمارش آرای تهران را بخواند، کمتر کسی فکر میکرد «فهرست امید» از «فهرست ژنرالها» پیشی بگیرد؛ اما در نهایت اصولگرایان در تهران 30 به هیچ نتیجه را واگذار کردند و با وجود امیدهای فراوان برای اینکه حداقل غلامعلی حداد عادل رأی لازم را برای حضور در مجلس دهم کسب کند، شورای ائتلاف اصولگرایان با دستانی کاملاً خالی زمین رقابت را ترک کردند. حال آن گونه که ابراهیمی گفته است شوراییها دیگر دل و دماغ ادامه فعالیت را ندارند و تنها نظارهگر نیمه دوم انتخابات مجلس خواهند بود./ایران