سیمای جدید مجلس

ایران آنلاین / این تشکل در دور ابتدایی انتخابات مجلس شورای اسلامی که هفتم اسفندماه سال گذشته برگزار شده بود، موفق شد 86 صندلی بهارستان را از آن خود کند و اکنون با فتح 116 مسند سبز نمایندگی، نام خود را به عنوان «اکثریت» پارلمان دهم ثبت کرد. این در حالی است که هر 30 نامزد تحت حمایت این جبهه در تهران در دور اول انتخابات با آرایی بالا راهی پارلمان شدند و حال میتوانند به جرأت ادعا کنند در نهاد قانونگذاری دست بالا را دارند، زیرا هم بیش از یک سوم پارلمان را در ید اختیار خود گرفتهاند، هم در حوزه انتخابیه تهران اکثریت مطلق هستند و هم قریب دو برابر رقیب خود در مجلس همفکر و همرأی دارند.

این پیروزی در شرایطی عاید «جبهه امید» شد که این جریان برای دور دوم تنها 29 کاندیدای اختصاصی داشت که از همان ابتدا در چارچوب فهرست امید قرار گرفته بود؛ با این همه، رایزنی با نامزدهای مستقلی که به این جبهه گرایش داشتند یا نامزدهای شورای ائتلاف اصولگرایان را رقیب مشترک خود میدانستند، باعث شد کفه ترازو به نفع «جبهه امید» سنگین شود.

البته مروری بر دو فهرست «ائتلاف امید» در دور اول و دوم انتخابات مجلس شورای اسلامی نشان میدهد 24 منتخب دور دوم، نامزدهای اختصاصی این جبهه بودند و تنها 6 منتخب، مستقلهایی هستند که در جریان مرحله دوم انتخابات تحت حمایت این جریان قرار گرفتند. از سوی دیگر هنوز وضعیت مینو خالقی، یکی دیگر از منتخبان تحت حمایت این فهرست روشن نیست.
کمتر از انگشتان دست
دور دوم انتخابات مجلس همانقدر که برای «جبهه امید» خوشیمن بود، برای اصولگرایان عضو شورای ائتلاف ناخوشایند شد؛ زیرا از 34 نامزد اختصاصی شورای ائتلاف اصولگرایان برای دور دوم، تنها 8 کاندیدا توانستند آرای لازم را برای ورود به مجلس دهم کسب کنند. شورای ائتلاف عنوان تشکل انتخاباتی اصولگرایان بود که به زعامت جامعه روحانیت مبارز و سخنگویی غلامعلی حدادعادل تشکیل و از سوی 18 حزب جبهه پیروان خط امام و رهبری، تشکلهای اقماری جبهه ایستادگی، جبهه یکتا، حزب پایداری، جمعیت ایثارگران و رهپویان و شماری از اعضای ارشد اصولگرا همراهی و حمایت شد.

اگرچه 64 نامزد این تشکل در دور نخست انتخابات توانستند آرای لازم را برای راهیابی به بهارستان به دست بیاورند، اما با شکست 30 به هیچ ائتلاف اصولگرایان از «جبهه امید» در تهران، شیرازه فعالیتهای تشکیلاتی اصولگرایان از هم پاشید و حال عدد کرسیهای این جریان روی 72 متوقف شده است. عددی که پایان 12 سال میدانداری اصولگرایان در مجلس محسوب شده و بعد از سه دوره سیطره، آنان را در اقلیت قرار داد. البته تعدادی از رسانههای منتسب به این تشکل روز گذشته کوشیدند با اصولگرا خواندن تعدادی از منتخبان مستقل، بر شمار نمایندگان این جریان در پارلمان بیفزایند، اما در فهرست انتخاباتی شورای ائتلاف اصولگرایان هیچ رد و نشانی از حضور منتخبان مورد ادعا دیده نمیشد.

برخی رسانهها نیز کوشیدند 14 منتخب فهرست «صدای ملت» که از سوی علی مطهری منتشر شد را به 72 منتخب فهرست شورای ائتلاف اصولگرایان گره بزنند، اما اشتراک نسبی دو فهرست «صدای ملت» و «امید»، این نکته را یادآوری میکرد که صدای ملتیها با کدام جریان سیاسی حاضر در مجلس قرابت بیشتری دارند. از فهرست «صدای ملت» 12 نامزد در دور اول و دو کاندیدا در دور دوم انتخاب شدند.
مستقلها بیشتر از اصولگراها

---

یکی از موضوعاتی که بعد از اعلام نتیجه انتخابات دور اول مجلس توجه محافل سیاسی و رسانهای را به خود جلب کرده بود، کمیت بالای منتخبان مستقل بود. کمیتی که در دور دوم بیشتر هم شد.

زیرا 53 نامزدی که گرایش سیاسی خاصی نداشتند یا ترجیح داده بودند در قالب فهرستهای حمایتی جریانهای سیاسی قرار نگیرند، در دور اول حد نصاب آرا را حاصل کردند و در دوم نیز 28 کاندیدای مستقل دیگر اکثریت آرای حوزه انتخابیه خود را به دست آوردند. بر این اساس، مستقلها با 82 کرسی در مرتبه دوم و قبل از اصولگرایان قرار گرفتند.

البته باید توجه داشت مستقلها تنها در نام و عدم حمایت از سوی جریانهای سیاسی مشترک هستند و بر این اساس نمیتوان آنها را جریانی جداگانه یا اکثریتی منسجم دانست. از همین روست که برخی ناظران معتقدند گرایشهای پسینی مستقلها، میتواند مرزهای سیاسی و جناحی بین اکثریت و اقلیت مجلس را در حالت شناور نگه دارد و با پیوستن آنان به یکی از دو سلیقه اصلی حاکم بر پارلمان، آرایش سیاسی مجلس را تغییر دهند.

اما تا اینجای کار «جبهه امید» شیرازه اصلی مجلس دهم را تشکیل میدهد و اینکه کدام جریان سیاسی بتواند مستقلهای بیشتری را با خود همراه کند، محتاج زمان است. زمانی که شاید زیاد هم دور نباشد؛ چرا که نخستین مأموریت نمایندگان مجلس بعد از تصویب اعتبارنامهها، انتخاب هیأت رئیسه است و شاید کمیت و کیفیت آرا در انتخابات داخلی پارلمان، افق روشنتری از دورنمای حرکتی مستقلهای مجلس دهم را پیش رو بگشاید./ایران