عمارت مسعودیه لوکیشن فیلم نیست

ایران آنلاین /اخلاقی پیش از این صحنه مرگ ملکالمتکلمین، فروغ فرخزاد، میرزاده عشقی و 14 شخصیت دیگر ایرانی را تحت عنوان طرح «گزارش یک شاهد عینی» مستندنگاری کرده است.
به توپ بستن عمارت مسعودیه
عمارت مسعودیه فلاش بک زده است به 100 سال پیش. صبح روزی که لیاخوف مجلس را به توپ بست و مردم ساختمان آن را غارت کردند. درهای عمارت مسعودیه کنده شده و به کناری گذاشته شدهاند. زنان برقع به رو و مردان شولاپوش از کنار چوبها و زمین سوخته درحال رفت و آمدند. قزاقها و سربازان وطن هر کدام در گوشهای نشستهاند به تماشای مناقشه. در میان ارسیهای کهنه ساختمان گونیهای شن گذاشته و روی آن دوده ریخته شده است. دودههایی که دود از سر کارشناسان صندوق احیا درآوردهاند. این بازسازی اعتراض شدید صندوق احیا را به دنبال داشته تا جایی که مسئولان صندوق، روز گذشته را در میان محوطه عمارت گذراندند وکار جدید آزاده اخلاقی هم متوقف شده است.

همه عصبانی هستند، از اعضای صندوق احیا و کارکنان عمارت مسعودیه گرفته تا همکاران فنی آزاده اخلاقی. گروه بازسازی دوست ندارند که خبرنگار ما به عوامل نزدیک شود. سؤالها را نابردبارانه جواب میدهند. میگویند از هرجایی که لازم بوده «مجوز» گرفتهاند. صندوق احیا اما چیز دیگری میگوید. مرجع رسمی اوست. «فرشید عبداللهی» مدیرفنی و مهندسی صندوق احیا میگوید که ناظران صندوق به صورت کاملاً اتفاقی از بازسازی آنچه در مجلس قدیم اتفاق افتاده در عمارت مسعودیه، خبردار شدهاند.

ساختمان مجلس قدیم فاصلهای با عمارت مسعودیه ندارد. هر دو در میدان پرماجرای بهارستان هستند. اما این سؤال در میان حرفهای بسیار طرفین بیپاسخ میماند که چرا گروه به جای عمارت مسعودیه به سراغ همان مجلس قدیم نرفته است. صندوق احیا یک حرف دیگر هم دارد. عبداللهی میگوید: «در هیچ یک از بندهای توافقنامه بین صندوق و شرکت عظام چنین کاربری و واگذاری فضا به گروههای هنری و فیلمبرداری نیامده است و این تصمیم عظام برخلاف توافق طرفین و خلاف است.»
البته آنطور که«اکبرتقیزاده» رئیس طرح مرمت و احیای عمارت مسعودیه به خبرنگار ما میگوید این نخستین بار نیست که آزاده اخلاقی برای ثبت حافظه تاریخی ایران از بنای تاریخی عمارت مسعودیه سود میبرد. او پیش از این از فضای «حوضخانه» برای بازسازی خانه «کحال» استفاده کرده است. «خانه کحال» قصه نخستین چشمپزشک زن ایرانی است.

فضای عمارت مسعودیه، فضای آرامی نیست. انگار همه میدانند تا چند ساعت دیگر عمارت به توپ بسته میشود. البته آزاده اخلاقی به گفته خودش به توپ بستن عمارت را به فتوشاپکارهای گروه میسپارد تا خسارتی به عمارت وارد نشود. وقتی گروه خبری روزنامه ما به عمارت میرسد خبری از دودها نیست اما رد آنها را میتوان روی کپههای ماسه دید. دودی که به گفته عبداللهی معاون فنی صندوق صبح دیروز تمام فضای عمارت را گرفته است اما از سوی تقیزاده تکذیب میشود. اخلاقی اما پاسخ دیگری برای خبرنگار ما دارد. به گفته او روی سنگفرشهای حیاط عمارت یک لایه پلاستیکی به کار برده شده و شنها روی آن ریخته شدهاند تا اثر دود و آتش به سنگفرشها نرسد. عبداللهی اما نگران دودههایی است که کارگران روی گونیهای ماسه در میان ارسیهای عمارت میپاشند. به گفته او اگر این دودهها روی نقش و نگارها و گچبریهای عمارت بیفتد پاک کردن آنها یک مسأله دیگری است که ممکن است حل نشود./ایران