معلمِ نوین

ایران آنلاین /زاده جنوب خراسان بود و همیشه به «خوسْف» عشق میورزید. همه مدارج و مدارک علمی خود را در حوزه آموزش و پرورش گذراند و دکترای خود را هم در رشته تعلیم و تربیت، در شهر ژنو سوئیس اخذ کرد. اگرچه همه دریافتهای من، محدود به همان ارتباطهای کمی است که داشتم اما ایشان شخصیتی برازنده داشت و مملو از وجوه اخلاقی بود. روانشاد شکوهی، چند ماهی در دولت موقت مهندس بازرگان، نخستین وزیر آموزش و پرورش جمهوری اسلامی ایران بود. آنگونه که خود ایشان نقل میکرد از ایشان خواسته بودند تا شخص مطلوبی را برای این وزارتخانه معرفی کند و پاسخ، دکتر سحابی بود که البته ایشان قرار بود پست وزیر مشاور را داشته باشد. اما چند روز بعد، دیدار با مهندس بازرگان - که آشنایی قبلی بینشان در کار نبود - رخ میدهد و مقرر میشود دکتر شکوهی به عنوان وزیر مشغول بکار شود. تجربهای که شنیدهام ایشان دربارهاش گفته است: «خوب تجربهای بود، ولی پوست آدم کنده میشد.» البته آن استاد، پیش از پایان عمر دولت موقت، از کار کنارهگیری کرد و دیگر کمتر ارتباط داشتیم تا اینکه به بیرجند رفت و در آنجا به فعالیت پژوهشی و دانشگاهی پرداخت. با این حال، نمیتوان تأثیر شکوهی را در تعلیم و تربیت ایران نادیده گرفت و هر آن کس که میخواهد در این عرصه فعالیت کند، ناگزیر از بهرهمندی از خدمات علمی و عملی او است./روزنامه ایران