«مود» و اصالت فرهنگ

ایران آنلاین /شهرداری و شورا که چه عرض کنم، سرجمع4 اتاق است در دو ساختمان کنار هم در ورودی شهر. جمعیت آن براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران حدود 3هزار نفر مشتمل بر۹۱۰ خانواده گزارش شده است و مردمان سختکوشش در طول تاریخ، به قالی بافی اشتغال داشتهاند و با پشتوانهای به درازای تاریخ، هم اینک فرش «مود»، شهرتی جهانی پیدا کرده و زینت بخش موزهها و مجموعههای مخصوص جهان شده است. سخن از «مود» است، شهری کوچک با مردمانی فرهنگ مدار و البته سختکوش؛ سختکوشی ای که البته ویژگی عمومی مردمان کویرنشین است اما در این دیار معنایی دیگرگونه دارد؛ این سختکوشی در «مود» تنها به سبک زندگی و شیوههای کسب روزی محدود نشده است و ریشه در «فرهنگ» دارد. مود شهری است که بعد از فرش، در دوران معاصر، شخصیت هایی را به جامعه فکری ایران معرفی کرده است که هر کدام در حوزه تخصصی خود، نه تنها در شهر و استان خود و نه حتی در ایران که در جهان نامی شدهاند به بلندای نام ایران. سرآمد تمام این دانشی مردان، پروفسور کاظم معتمدنژاد است که دانشجویان، دانش آموختگان و فعالان حوزه ارتباطات، روابط عمومی و روزنامه نگاری، داشته هایشان را در این حوزه مدیون او و آورده هایش به حوزه «رسانه» در ایران هستند؛ فرزانهای فروتن که هیچ گاه فراموش نکرد از کجا برخاسته، هیچ گاه شهر و دیارش را فراموش نکرد و هیچ گاه حتی فکر«مهاجرت» هم به ذهنش خطور نکرد. تا پیش از سفر به «مود»، ریشههای این فرزانگی و فروتنی یک علامت سؤال بزرگ میتواند باشد اما با دیدن «مود» و مردمانش، نگاه غالب این میشود که مگر میتوان اهل«مود» بود و فرزانه و فروتن نبود. در «مود» و شهرهایی چون آن، اصالت به قدرت و ثروت و مسائلی از این دست نیست، اصالت «مود» به فرهنگ آن است و در یک چنین چرخه ای، طبیعی هم هست که فرهیختگانی که زمینه «بزرگی» و «فرهیختگی» را دارند،بزرگ میشوند؛ مهم نیست شهر و روستایشان از چه امکانات آموزشی ای برخوردار باشد، فرهنگ که باشد، زمینه رشد هم فراهم میشود. شاید باورش سخت باشد اما در یک مدرسه کوچک قدیمی،در چند کلاس تو در تو، فرهیختگانی به جهان معرفی شدهاند که هر کدامشان در حوزه تخصصی خود از پیشگامان هستند، از علوم ارتباطات گرفته تا ارتودنسی و سم شناسی. این است معجون فرهنگ که در شهر و دیاری دور افتاده نیز معجزه میکند و «اصالت فرهنگ» را به رخ میکشد...