هرج و مرج در کریکت و راگبی

ایران آنلاین /در سال 2003 عهدنامهای موسوم به کولپاک در ورزش بریتانیا امضا و اجرای آن آغاز شد که روابط جامعه کریکت این کشور را با جوامع خارجی این ورزش از نو تنظیم و ترسیم و البته تسهیل میکرد و بر حجم آن میافزود. در حالی که پیش از مصوب شدن این تفاهمنامه تعداد خارجیهای شاغل در مسابقات مختلف کریکت انگلیس اندک بود.بهیمن این پیمان در مدتی کوتاه این لیگها سرشار از نفرات پر تعداد و متوسط و ارزان خارجی بخصوص از آفریقای جنوبی شدند و این امر زیمبابوه را هم در بر گرفت و به طور کلی کریکت بازان متعلق به کشورهای امریکای مرکزی و حوزه دریای کاراییب مثل یک موج در بریتانیا جاری شدند و آفریقاییها هم در میان آنها به وفور وجود داشتند.

در سال 2008 کریکت دوستان انگلیس شاهد حضور 60 بازیکن خارجی در لیگ برتر کریکت کشورشان بودند که از طریق عهدنامه Kolpak پایشان به لیگ باز شده بود. از آن پس اتحادیه کریکت انگلیس کوشیده است این رقم را کاهش بدهد تا موجب فرصت سوزی برای بریتانیاییها نشود و موقعیتهای شغلی را از آنها نگیرد و عهدنامه موسوم به Conotou نیز یاور آنها بوده است و این تفاهمنامهای است که تصریح میدارد پیش از آنکه به حضور انسانهای مجری خدمات خارجی در جوامع حرفهای بریتانیا نیاز باشد به حضور این حرفهها احتیاج وجود دارد.

در همین ارتباط مقرر شد که اگر باشگاههای بریتانیایی از کریکت بازانی استفاده کنند که کلاس کارشان پایینتر از خود انگلیسیها است، جریمههایی شامل حالشان شود. در نهایت این مسأله نیز مقرر شد که حتی بازیکنان مشمول قوانین کولپاک باید هر سال از وزارت کار بریتانیا مجوز کار بگیرند و فقط در صورت دریافت این مجوز اجازه ادامه حضور در لیگهای این کشور را خواهند داشت.

حالا طبق قواعد تازهای که بعد از خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا برقرار شده، قواعد کولپاک نیز بر چیده خواهند شد و همین نظاممندی نصف و نیمه هم محو خواهد شد و چرخه ورود خارجیها به لیگهای کریکت انگلیس با هرج و مرج عجین خواهد گشت و بهواقع به طور قطعی و شفاف نمیتوان پیشبینی کرد که چه اتفاقی برای کریکت اینکشور میافتد.
این گونه مسائل در مورد راگبی هم مصداق دارد. اتحادیه راگبی بریتانیا اعلام کرده است فعلاً و تا شروع قطعی تغییرات در جامعه بریتانیا برای ساماندهی مجدد قواعد لیگهای این کشور صبر خواهد کرد اما واقعیت امر این است که در حال حاضر راگبی بازان کشورهای آفریقای جنوبی، فیجی، ساموا و تونگا در بریتانیا آزادی تردد و مجوز اشتغال دارند و به آنها به چشم اتباع EU نگاه میشود اما با جدا شدن انگلیس از اتحادیه اروپا این آزادی برچیده میشود و فقط به راگبی بازانی اجازه حضور در لیگهای بریتانیا داده میشود که در 15 ماه منتهی به ورود به این کشور دست کم در دو مسابقه ملی کشورشان شرکت کرده باشند. اضافه بر این باشگاههای راگبی بریتانیا حق جذب نفرات زیر 20 سال از کشورهایی بجز مرتبط با این کشور و مشترک المنافع را نخواهند داشت.
منبع: /Daily Telegraph

/ترجمه ایران