دوران یکه تازی شخصیتهای غیر متعارف

ایران آنلاین /او در سال 2013 در دو فیلم پر حادثه و روحی- روانی و دراماتیک ساخته دنیس ویلهنو امریکایی با نامهای آشنای «زندانیان» و «دشمن» جلب نظر کرد و در سال 2014 به درون نقش دشوار و عمیق خود به عنوان یک خبرنگار و عکاس در فیلم «خزنده شب» خزید و پس از آن در فیلم «چپ دست» نقش یک بوکسور پر استقامت را ایفا کرد و در «اورست» تبدیل به یکی از اعضای یک گروه کوهنوردی واقعی شد که در راه صعود به مرتفعترین قله جهان دچار ناکامی وتوقفی بسیار خطرناک میشوند.
و حالا نوبت «نابودی» (ویرانی) فیلم تازه جیک جیلنهــال امریکـــــــایی با کارگــــــردانی یک هنرمند فرانسوی- کانادایی دیگر به نام ژان مارک والی رسیده است. در این درام اجتماعی، جیلنهال یک سرمایهگذار وال استریت به نام دیویس میچل است که همسرش روزی به طور ناگهانی طی حادثهای جان میبازد. وقتی دیویس روزی پول خرد خود را در یک ماشین فروش شیرینی و شکلات از دست میدهد از سر تفنن شروع به نوشتن نامههایی خطاب به کمپانی سازنده این شیرینیها میکند و این مسأله توجه مدیر دپارتمان مشتریان را در این کمپانی که زنی بهنام کارن (با بازی نائومی واتس استرالیایی) است، به خود جلب میکند و این مقدمه زمینه ساز اتفاقات و مراودات تازهای در زندگی این مرد میشود.از اوایل سال 2014 بود که جیک جیلنهال وارد محاسبات تولید این فیلم و بازیگر نخست آن شد و با این اوصاف بهتر است از زبان او توضیحات لازم را درباره شرایط ساختن این فیلم بشنویم.
چه چیزهایی شما را به سمت این فیلم کشیدند؟
مواردی بود که در ابتدا اثر خوبی روی من نگذاشت اما در مراحل و نگاه بعدی باعث رضایت من شدند. در حالی که در ابتدا معتقد بودم ساختار قصه ایرادهایی دارد اما در مرتبه دوم مطالعه سناریو احساس کردم چیزهای جالبی در متن داستان هست و انگار هر بار چشمهایم گرد میشد و دنیا دور سرم می چرخید.
نگارش متن داستان چگونه بود؟
قوی بود و فکر میکنم برایان سایپ به عنوان فیلمنامهنویس و ژان مارک والی در مقام خالق فیلم بخوبی توانستهاند روح قصه را بارور و منتقل کنند و به همین خاطر است که برخی تماشاگران در انتهای فیلم آشکارا اشک میریزند و این البته با وجد همراه است و خبر از هیجان کارها و بالا و پایین شدن دائمی اوضاع میدهد.
آیا برخی موارد و اتفاقات فیلم از آن چه آن را قانونی و معمولی و رایج میدانیم، فراتر نرفتهاند؟
شاید همینطور باشد اما میدانم آن چه سایپ برای فیلم نوشت و اصل داستان را شکل میدهد، واجد همه چیز هست و مسائل مختلف کاملاً در آن جا افتاده و به یکدیگر پیوند خورده است. با این اوصاف کاری که ژان مارک والی انجام داده، به منزله کامل کردن یک کادر بالقوه کامل و به تبع آن کاری بسیار سخت است. اصل قصه شجاعانه و صاحب فراز و فرودهای احساسی لازم است. آنها ترسی از این ندارند که مردم همچنان درباره متن قصه سؤالاتی داشته باشند زیرا پاسخ هر سؤال به آرامی در متن فیلم از راه میرسد. شاید حذف برخی صحنهها از دیدگاه بعضی تماشاگران ضروری به نظر برسد اما مجموعه کار همانی است که باید باشد.
آیا فکر نمیکنید با این ابزار ، کاراکتر شما در این فیلم قدری منفی شده است و جنبههای مثبت لازم را ندارد؟
مهمتر از هر چیزی در یک قصه و در یک رویداد باورپذیر بودن آن است. در کشاکش اتفاقات هر چیزی معنای تازهای مییابد و انسانها به تدریج به همان چیزی تبدیل میشوند که در جامعه هستند و ما مشابه آنان را هر روز در جامعه میبینیم. بارها از خودم پرسیدهام یک نقش را چطور باید بازی کرد و جواب صریحی نگرفتهام زیرا فضای هر نقش و هر فیلمی فرق میکند و هر یک براساس متن داستان مفهوم و معنا میشوند و گریزی هم از آن نیست.
با وجود این توضیحات باز هم نمیتوان غیرعادی بودن نقشتان را منکر شد.
بسیاری از نقشها در سینمای امروز جهان همانی است که میگویید. در فیلم «آنجا بودن» («حضور») ساخته هوشمندانه هال اشبی که محصول سال 1980 است، کاراکتر به یادماندنی پیتر سلرز باغبان پیری است که آن قدر داخل خانه کارفرمای خود زندگی کرده و به باغ او رسیدگی کرده و بیرون نرفته که بعد از مرگ این کارفرما نمیداند چه کند و درسرگردانی میماند. او محکوم به ترک خانه است زیرا آنجا به فرد دیگری واگذار شده و کاراکتر سلرز با ابلهی هر چه بیشتر در سطح خیابانها و خانهها و مغازهها که پیشتر هرگز آنها را ندیده، به حرکت در میآید. در همین مسیر باز به لطف یک خوش اقبالی بزرگ بختش بازمیشود و به خانهای مجلل راه مییابد و در یک چشم به هم زدن مشاور رئیسجمهوری و معروف میشود. این طعنهای از سوی فیلمساز به مناسبات غلط و روابط مسخره جاری در امریکا است و در نتیجه نمیتوان فقط سمپاتیک بودن یا نبودن کاراکترها را مبنای تصمیمگیری درباره آنها دانست و منفی و حتی مثبت بودن آنان را تنها وجه و راه تحلیل و ارزیابی آنها تلقی کرد. اینگونه کاراکترهای غیرمتعارف که شخصیت من در فیلم «نابودی» نیز به جمع آنها تعلق دارد، در سینمای جهان بسیار بیشتر از گذشته شدهاند و به واقع یکهu2009تازی میu2009کنند.
منبع: Observer