مدیرِ توانا

ایران آنلاین /غلامرضا نیکپی. او 8 سال شهردار ماند اما مُهر آخرین مقام عالی پایتخت در دوره پهلوی به نام او خورد و دوباره رئیس بلدیه تهران شد. «سید جواد شهرستانی» که جمعه 18 تیر در 92 سالگی در مشهد درگذشت، تا یک هفته پیش از پیروزی انقلاب در این منصب باقی ماند اما روز شنبه 14 بهمن 1357، یعنی درست در همان روزی که هوشنگ نهاوندی؛ رئیس دانشگاه تهران و عبدالمجید مجیدی؛ رئیس سازمان برنامه و بودجه، به وسیله فرمانداری نظامی تهران و حومه بازداشت شدند، خود را به امام خمینی(ره) معرفی و استعفایش را تقدیم ایشان کرد. فردای آن روز، روزنامه کیهان نوشت: «جواد شهرستانی شهردار تهران تقاضا کرده بود با امام ملاقات و گفتوگو کند. امام خمینی گفت ایشان را بعد از استعفا خواهد پذیرفت. شهردار تهران به دنبال این نظر امام از سمت خود استعفا داد. امام بعد از استعفا، شهرستانی را پذیرفت و با ایشان گفتوگو کرد. بعد از پایان این ملاقات شهرستانی گفت بعد از پایان گفتوگو، امام خمینی او را مأمور اداره شهرداری کرده است.» این مأموریت اما تا هشتم اسفند همان سال پابرجا ماند تا آنکه پس از ایجاد
ساز و کارهای لازم، با حکم احمد صدرحاجسیدجوادی؛ نخستین وزیر کشور دولت موقت، «محمد توسلی» به شهرداری تهران رسید و تا دی 1359 در این سمت ماند. شهرستانی که در دوران حضور در بالاترین جایگاه شهرداری تهران، 29 هزار و 500 تومان دریافت میکرد، از خرداد 1343 تا تیر 1345 شهردار مشهد ـ که به خاطر آن به عنوان شهردار نمونه کشور انتخاب شد-، از مهر 1348 تا 1352 استاندار کرمانشاه- که به خاطر آن هم استاندار نمونه شد ـ و از 7 شهریور 1352 تا 1356 وزیر راه و ترابری بود. همچنین در دانشگاههای فردوسی مشهد و رازی کرمانشاه نیز عضو هیأت امنا بود. محمد توسلی، بهمن 1393 طی گفتوگویی در توصیف شخصیت شهرستانی گفت: «مهندس شهرستانی سلامت نفس و توانایی مدیریت بالایی دارد و در موقع استعفا، واقعبینی و شجاعت اخلاقی خود را در آن شرایط نشان داد.»