توجه به«ادبیات» به مثابه نهادی راهبردی

ایران آنلاین /درحقیقت، سخن گفتن از ترویج و گسترش دامنهxad پوشش اندیشه و فرهنگ ایرانی- اسلامی که در طول تاریخ و چه در دوره معاصر، بدون توجه به حامل اصلی ارزشها و فرهنگ، یعنی ادبیات، به آسانی راه به جایی نخواهد برد.

این نگرش عملی به نقش ادبیات در فرهنگ، پشتوانه نظری نیز دارد و بشرامروز کاملاً متوجه نقش یگانه و جایxadگزینناپذیر ادبیات شده است. پاسداری از دنیای زیستهxad درونی هر انسان، گسترش مرزهای زبان به عنوان خانه وجودی انسان و کشف قلمروهای ناشناخته تخیل و زبانآوری، وظیفه xadای نیست که هیچ سیاستگذاری بتواند با غفلت و سهلانگاری از کنار آن بگذرد. به بیان دیگر، توجه به ادبیات در کشوری همچون ایران امری راهبردی است که بیگمان هر تغییر و تحولی، با کمک آن میسر میشود و بدون غنیسازی و بهینهxad سازی شرایط تولید در این حوزه، امید بستن به تحقق تغییرات بنیادین در حوزه فرهنگ و چارچوب باورهای اجتماعی شهروندان، امیدی منطقی به نظر نمیرسد.
بنابراین دو نقش بنیادین را میتوان برای ادبیات در نظر گرفت: اول، اتصال افراد جامعه به سنتی است که سازنده هویت واحد اسلامی- ایرانی در جامعه ماست و دوم مرز گشایی و گسترش تخیل و زبانآوری، برای پشتیبانی از اصلاحات اجتماعی و بهینهسازی شرایط حاکم بر جامعه، پیامد تلقی راهبردی از ادبیات در قالب این دو نقش بنیادین، چیزی نیست جز توجه مضاعف به مقوله ادبیات و تلاش برای رصد، پاسداری و حمایت از رشد سالم این حوزه معرفتی- تولیدی در کشور.
کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بنا بر وظایف ذاتی خود، مسئولیت کشف و شکوفایی خلاقیت و ذوق ادبی- هنری نسل آینده کشور را بر عهده دارد. برهمین اساس روز ملی« ادبیات کودک و نوجوان» شاید بهترین مناسبتی باشد که بتواند بهانهxad ای بسازد برای کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان که در راستای این وظیفه خود، تلاش کند اهمیت نهاده ادبیات را در مهندسی فرهنگی جامعه به مجموعه مسئولان و سیاستxadگذاران رسمی وغیررسمی در کشور یادآوری کند. واقعیت این است که کانون، همواره تلاش کرده است استانداردهای تولید و عرضه ادبیات به کودکان و نوجوانان را بهینهسازی کند و این امر را از طریق توجه به کیفیت وتولید ادبی- هنری جذاب، ارزشمند و مناسب برای مخاطبان دنبال کرده است. احیای برخی از ملاکهای تولید اصیل ادبی، از قبیل پذیرش تنوع و تکثر مخاطب، پذیرش تغییروتطورمفهوم دوران کودکی و پذیرش کودکان و نوجوانان به مثابه شهروندان فعال کشور نیز، ازمحورهای دیگری است که ما در کانون به دنبال آن هستیم و امیدواریم بتوانیم با همراهی جامعه مدنی و نهادهای عمومی و اجتماعی دیگر، این دست ملاکxad ها را در تولید ادبیات در کشورمان نهادینه کنیم.
همه میدانیم در سرزمین ایران و در فرهنگ اسلامی- ایرانی، ادبیات و ادبیات کودک و نوجوان، قویتر و اصیلتر از آن هستند که خطر نابودی و انقراض آنها را تهدید کند. شاید تنها معضل، فقدان نگاه راهبردی و دست کم گرفتن این نهاد پویا و تأثیرگذار در تحولات اجتماعی از سوی مراجع معناساز و تصمیمگیر باشد که امیدواریم با توجه به عنایت مسئولان ارشد نظام جمهوری اسلامی و فعالیت نهادهای پشتیبان تولید و ترویج ادبیات این معضل نیز در فضای تولید فرهنگی کشور کمرنگتر شود و شاهد رقم خوردن آیندهای در این حوزه باشیم که درخور پیشینه و تمدن اسلامی-ایرانی ماست./روزنامه ایران