سوءسابقه «دالاس»، از میزبانی «کندی» تا کشتار افسران پلیس

ایران آنلاین /لکه دار شدن دوباره نام این شهر نه تنها عجیب بلکه عمیقاً ناعادلانه است. هرچند که به باور بسیاری این تیراندازیها در واقع فتیله نبردهای نژادی در این شهر و حتی شاید امریکا را روشن کرده باشد.
در سال 1963 هنگامی که گلولهها به سوی میدان دیلی پلازا روانه شد و صدایشان به ساختمانهای بلند اطراف «پارک سبز» برخورد کرد و انعکاسش دنیا را تکان داد، یک گلوله به یک عابر بیگناه، یک گلوله به فرماندار تگزاس و دو گلوله به کندی، رئیس جمهوری امریکا اصابت کرد. در آن چند لحظه کوتاه زمان یخ زد تا داغ «شهر منفور» بر پیشانی شهر دالاس زده شود. چند روز پیش، بعد از 50 سال، صدای گلولهها بار دیگر در مرکز شهر دالاس، کمی دورتر از میدان دیلی پلازا طنینانداز شده است.

مطمئناً برخی شباهتهای تصادفی ترسناکی بین این دو حادثه وجود دارد اما این بار هدف گلولهها افسران پلیس بودند نه یک رئیس جمهوری و خشونت سیاسی این بار ربطی به جنگ سرد نداشت بلکه ناشی از تفرقه نژادی و خشونتهای ترسناک بازمانده از بزرگترین گناه امریکا یعنی بردهداری بود. دالاس امروز، نهمین شهر بزرگ امریکا غیرمحتملترین مکان برای وقوع چنین حادثهای بود.

دالاس که زمانی به شهر سفیدپوستانِ نژادپرست و مرتجع معروف بود امروز عمیقاً تحت تأثیر جمعیت زیاد آفریقایی – امریکایی و حتی جمعیت زیادتر امریکای لاتین خود از نظر سیاسی است. دموکراتهای حامی توسعه 20 سال است که در این شهر حکومت میکنند. در چند سال اخیر پلیس دالاس با به کارگیری تاکتیکهایی آمار شکایت شهروندان از پلیس را تا 50 درصد کاهش داده بود. به بیان دیگر، دالاس تا پنجشنبه گذشته از شهر منفور بودن خیلی فاصله گرفته بود و همه چیز آرام نشان میداد.
زمانی که کندی در نوامبر 1963 از دالاس دیدار کرد، ساکنان این شهر دو سال قبل از آن، سرسختانه از تفکیک نژادی مدارس دولتی دالاس امتناع میکردند و چوب این مسأله را هم کندی و هم امریکا و دالاس خوردند. دالاس شهری بود که «کندی را کشت» یا به قول خیلیها «شهر منفور» بود. بیل مینوتاگلیو نیز به منفور بودن این شهر عقیده داشت زیرا در سال 2013 نام کتاب خود را «دالاس 1963: شهر منفور» گذاشت. اما دالاس بلافاصله پس از مرگ کندی تصمیم گرفت دیگر چنین مکانی نباشد و همواره تلاش کرد نقش خود را در این تراژدی ملی پاک کند. در دهه 1960 رهبران راستگرای دالاس یا از کار برکنار شدند یا به حاشیه رانده یا کشته شدند. دیلی جوان (پسر جورج دیلی) هم در سال 1969 درگذشت. در سال 1966 در این شهر تاکسیهای تفکیک نژادی شده برچیده شدند. در 1970 «دی.اف استافورد» نخستین رئیس پلیس فریقایی - امریکایی دالاس شد. شانس در دهه 1970 زمانی به دالاس رو کرد که قیمت نفت افزایش یافت، تیم فوتبال «گاوبازها (کابوی ها)ی دالاس» تیم ملی امریکا و داراییهای جدید به این شهر تزریق شد و بخت این شهر تغییر کرد اما تغییر بخت به معنای تغییر «پیشانی نوشت» نبود.

«بلو گاردن»، جایی که حادثه تیراندازی به افسران پلیس دالاس رخ داد، تنها سه بلوک از بنای یادبود کندی فاصله دارد. زمانی که گلولهها پنجشنبه شب گذشته در این منطقه به پرواز درآمدند، باردیگر صدای وحشت در بین ساختمانهای بلند اطراف پیچید. علی رغم شباهتهای ترسناکی که بین این دو حادثه وجود دارد، حادثه دالاس امروز و صحنه خونباری که به دستان مایکا جانسون رقم خورد، جنبش «زندگی سیاهان مهم است» یا ارتش امریکا که جانسون در آن خدمت میکرد را نمایندگی نمیکند زیرا تمام نقاط امریکا مستعد این حادثه بودند و این امکان وجود داشت که از هر نقطهای از امریکا یک مرد سیاه پوست در جریان راهپیمایی «زندگی سیاهان مهم است» به سوی پلیس سفید پوست شلیک کند و اتفاقاً دالاس نامحتملترین گزینه برای این کار بود.

اگر نگاهی به شرایط کنونی شهر بیندازیم میبینیم 25 درصد جمعیت دالاس را آفریقایی – امریکاییها تشکیل میدهند که رقم چشمگیری است. این جمعیت در پستهای دولتی، شهری و ایالتی سمتهایی دارند و رئیس پلیس دالاس نیز یک سیاه پوست است. بر اساس آمار فدرالی، در سالهای اخیر مشاغلی که تحت مالکیت سیاهان دالاس است دو برابر شده و مجله «کمپانیهای سیاهان» مرتباً دالاس را در فهرست 10 شهر برتر مناسب برای زندگی آفریقایی امریکاییها قرار میدهد. پلیس دالاس هم گامهای بزرگی به نفع سیاهان برداشته است از جمله اینکه از تاکتیکهای رویارویی با معترضان و آوردن خودروهای زرهی به خیابانها استفاده نمیکند. در سال 2009، شهروندان دالاس حدود 150 مورد شکایت از افسران پلیس داشتند که این آمار در سال 2013 به 13 مورد کاهش یافت.
دالاس عالی نیست اما در سالهای اخیر هیچ رقابت جنگی در این شهر وجود نداشت. درست است که دونالد ترامپ، کاندیدای جمهوریخواه و راستگرای ریاست جمهوری امریکا در «روز بزرگ» رقابتهای انتخاباتی در دالاس بیشترین رأی را آورد اما در دو دهه گذشته همواره دموکراتها در انتخاباتهای این شهر پیشتاز بودهاند.
با وجود این، تیراندازی پنجشنبه گذشته تنها جان 5 افسر پلیس (4 افسر پلیس دالاس و یک افسر پلیس انتقالی) را نگرفت این اتفاق اعتماد مردم به این شهر را نیز سلب کرد و آه از نهادها برخاست که «وای دوباره اتفاق افتاد.» مردم صراحتاً در مصاحبههای تلویزیونی اعلام میکردند که تیراندازیها تنشهای نژادی را که در گذشته در این شهر سابقه داشته، دوباره به جریان میاندازد.

/ایران