ویلچرها هنوز چشم به راه ...

ایران آنلاین /پولی که قرار است برای حق پرستاری پرداخت شود و تا حدودی مثلا از این درد بکاهد. هر چند بهزیستی می گوید این پول به همه 18 هزارمعلول ضایعه نخاعی پرداخت خواهد شد اما هنوز هم خود معلولان و فعالان انجمن ضایعه نخاعی ایران از کمک و پول هایی که هیچ وقت از راه نرسیده می گویند.
کیوان دواتگران مدیر کل امور توانبخشی و سالمندان سازمان بهزیستی کشور در گفت و گو با «ایران آنلاین» می گوید:"طبق اطلاعات ثبت شده در بانک اطلاعاتی سازمان بهزیستی، در حال حاضر 18 و 943 معلول ضایعه نخاعی ثبت شده است. ضایعه نخاعی در سه سطح سینه ای، کمری و گردنی. بر این اساس ما حق پرستاری به مبلغ 200 هزار تومان برای ضایعات گردنی، 175 هزار تومان برای ضایعات سینه ای و 150 هزار تومان برای معلولانی با ضایعات کمری پرداخت خواهیم کرد. البته این پرداخت ها هنوز به استان ها ابلاغ نشده است."
او دلیل این تاخیر را تعیین دیر هنگام اعتبارات از سوی دولت می داند و ادامه میدهد:"هرچند این دستورالعمل از 1/1/95 درسراسر کشور قابل اجرا بوده ولی به دلیل اینکه تعیین اعتبارات و بودجه دولت تازه از اواسط تیر ماه امسال شروع شد، این پرداخت ها کمی با تاخیر صورت می گیرد. دلیل اصلی این پرداخت حق پرستاری به معلولانی با ضایعه نخاعی، هم توجه بیشتر و نگهداری آنها در کانون خانواده است. چرا که اگرابزارهای تشویقی وجود نداشته باشد، احتمال بیشتری وجود دارد که این افراد برای نگهداری به مراکز معلولان سپرده شوند. در واقع ما می خواهیم به نوعی به اقتصاد خانواده کمک کنیم. این کمک هزینه همیشه وجود داشته اما مبالغ آن کمی تغییر کرده به طوری که طی دو سال گذشته این مبلغ تنها 120 هزار تومان بوده است."
هر چند طبق اعلام دفتر توانبخشی سازمان بهزیستی علاوه بر این کمک هزینه ها اقلام مصرفی مثل لوازم پانسمان و سوند و بسته لوازم بهداشتی و حتی وسیله های توانبخشی و ویلچر هم در اختیار این معلولان قرار می گیرد اما یکی از فعالان انجمن معلولان ضایعه نخاعی که نخواست نامش مطرح شود بخش زیادی از این کمک های عنوان شده را غیر واقعی و حتی شایعه می داند.
او در گفت و گو با «ایران آنلاین» می گوید:"واقعا این کمک هایی که در حال حاضر به بچه های ما می شود انقدر ناچیز است که اصلا قابل بیان نیست. الان فقط به آن دسته از بچه هایی که مستمری دریافت می کنند، ماهی 45 هزار تومان مستمری پرداخت می شود. آن هم نه به تمام بچه ها فقط بعضی ها. با 45 هزار تومان چه کار می شود کرد؟ با این کرایه های بالا و شرایط سنگین حمل و نقل این خیابان ها و معابر غیر استاندارد. الان انجمن ما فقط 2800 نفر عضو دارد. این تعداد به غیر از کسانی است که در مناطق محروم زندگی می کنند و برای عضویت به ما دسترسی ندارند. حالا تصور کنید که برای این تعداد معلولان طبق اعلام خود مدیر عامل سامانه حمل و نقل فقط 60 خودرو مناسب سازی شده وجود دارد. فقط 60 خودرو برای 2800 نفر معلول !"
به گفته او اگرچه تا کنون اقلام مورد نیازو برخی لوازم مصرفی توسط بهزیستی در اختیار اعضا قرار می گیرد اما این لوازم به هیچ عنوان با کیفیت و به تعداد کافی نیست.
نه نیازی به معادلات و عجیب و غریب دارد و نه حساب و کتاب اعتبارات و بودجه وچه و چه ...اینکه واقعا سهم این معلولان از این در آمدها چه می شود. آن هم نه معلولیت های کوچک. مشکلات و معلولیت هایی که قطعا هرکدام از ما حاضر به تصور چند دقیقه از آن هم نیستیم. نهایت 200 هزار تومان. آن هم نه به همه فقط به عده ای خاص. 200 هزار تومان حق پرستاری به کسانی که فقط چند دقیقه از زندگی آنها می تواند به اندازه ساعت های یک زندگی عادی نفس گیر باشد. مبلغی که قطعا کافی نیست. اما شاید کمی امیدوار کننده باشد. امید به اینکه هنوز هم عده ای در فکر کمک هستند.