تارانتینو یک بمب ساعتی است!

ایران آنلاین / برابر با واقعیت نیست زیرا وی طی بیش از شش دهه فعالیتهای هنریاش هرگز نرفته و نزول نکرده بود که این دو فیلم خبرساز بخواهند پایانی بر چنین افول غیر واقعی بوده باشند. در عینحال نقشهای او در این دو فیلم به مجموعه نقشهای به یاد ماندنی او در هنر سینما پیوستهاند. چیزهایی که راسل را یگانه و از هنرپیشههای ماندگار تاریخ سینما کرده است. کاراکتر اسنیک پلیسکن در فیلم (کالت کلاسیک شده)، «فرار از نیویورک»، ازجی مک کریدی در «چیز» («شیئی»)، جک برتون در «دردسر بزرگ در چین کوچک» و کلانتر افسانهای وایت ارپ در وسترن تقریباً کلاسیک شده «Tombstone» حالا دو نقش شاخص وی در فیلمهای جدیدش را نیز ضمیمه خود مییابند. یکی، جایزه بگیری حرفهای به نام جان روت که میکوشد در ایالت وایومینگ امریکا در زمانی کوتاه بعد از جنگهای داخلی این کشور یک خلافکار به نام دیزی دومرگ (جنیفر جیسن لی) را در شهری خاص در آن ایالت به دست مأموران قانون بسپرد و جایزه کلان واگذاری وی را دریافت کند و این کاراکتر مرکزی فیلم «هشت پرنفرت» وسترن تماشایی و غیرمتعارف جدی کوئنتین تارانتینو است و دیگری فرانکلینهانت، یک کلانتر سرسخت و بیرحم در فیلم «Bone Tomahawk» که از عجیبترین ادغامهای یک فیلم وسترن با ژانر ماوراء الطبیعه و رویدادهای ترسناک به شمار میآید. راسل در این حدفاصل در فیلمهای تحسینشده دیگری همچون «سیلک وود»،«دروازه ستارهای»، «معجزه» و البته «فرار از لسآنجلس» که در سال 1996 عرضه شد و به گونهای یک ادامه بر فیلم «فرار از نیویورک» بود، نیز بازی و نظر کارشناسان را جلبکرده است. ببینیم خود راسل درباره برخی از این فیلمهای ماندگار و سوابق طولانیاش در سینما چه میگوید.
نخستین چیزهایی که بین شما و تارانتینو بعد از واگذاری نقش جان روت به شما در فیلم «هشت پرنفرت» رد و بدل شد، چه بود؟
تارانتینو از من و سایرین خواست یکی دو جلسه گرد هم آییم و دیالوگ خوانی کنیم و من نیز از آن استقبالکردم. بسرعت دریافتم جان روت که ایفای نقش او به من سپرده شده بود، کاراکتر بزرگ و جالبی است. تارانتینو آن را به چشم جان وین و کاراکترهای معروف او در فیلمهای وسترن میدید.
بجز جان وین، کدام بازیگران و شخصیتهای معروف را در ارتباط با کاراکتر جان روت به یاد آوردید؟
خیلیهای دیگر، مانند برادریک کرافورد، جک گلیسون، جک برتون که نقش خودم در فیلم «دردسر بزرگ در چین کوچک» است، کلود اکینز و جیسن روباردزه من با ترکیب کردن تمامی آنها جان روت را به شکلی که میبینید، در آوردهام. لازم بود کاراکتری از آب در بیاورم که در تقابل با کاراکتر ساموئل الجکسون در نماهای کلیدی پایان فیلم کم نیاورد.
تعدادی از جملاتی که در این نقش به زبان میآورید. کاملاً جان وینی است. مثلاً کاراکتر خاکستری و واقعبین وین در فیلم کلاسیک «جویندگان» جان فورد به یادها میآید.

شاید همین طور باشد. جان روت یک آدم پر سر و صدا و کاملاً متمرکز بر خود است و مثل جان وین اصلاً به نظرات دیگران بها نمیدهد. او در اکثر اوقات قاطع و بیرحم است، الا در مواردی که مثلاً با کاراکتر مایکل مدسن گفتوگو میکند و در آن زمانها بیشتر فکر میکند که چه بگوید و آرام است و پرخاش نمیکند.
شما با این دو وسترن جدید انگار یک تنه میخواهید این ژانر کم رونق شده را زنده نگه دارید. اینطور نیست؟
این فقط کار من نیست و همه چیز «هشت پر نفرت» را تارانتینو آفریده است و دیالوگ عالی «Bone Tomahawk» نیز کار کریگ زالر (سناریست و کارگردان این فیلم) است.
عبارات و دیــالوگهای «هشـتپــرنفرت» تعجـبی را بر نمیانگیزد زیرا تارانتینویی است اما زالر هم در «Bone Tomahawk» عالی کار کرده است.
همینطور است. من همیشه جملات نوشته شده توسط کرین جار در فیلم وسترن «Tombstone» را تحسین کردهام و برابری با آنرا سخت میدانم اما زالر نیز برای فیلم اخیر خودش چیزی را نوشته که میتوان آن را یک کار کامل دانست.
کدامیک از این دو فیلم از دیدگاه شما بر دیگری تأثیرگذاشت؟
عملاً پشت سر یکدیگر افتادند زیرا Bone Tomahawk» دو سه سالی وقت مرا گرفت و بعداً بلافاصله وارد روند تولید فیلم تارانتینو شدم، بهخاطر این تقارن مجبور شدم قسمتی از گریم چهره هر دو را حفظ و اولی را وارد فیلم دوم کنم. شاید گریم کاملتر برای فیلم تارانتینو چیزی متفاوت بود اما چندان هم از آن دور نماند. آن سیبیل بزرگ و تاب داده و قیافه وحشی کاملاً برابر با کاراکتر جان روت بود که سرش برای دردسر درد میکند. او مثل یک بمب ساعتی است، درست مانند خود تارانتینو.
یک نفر میگفت «هشت پرنفرت» مثل این است که جان فورد بزرگ فیلم «شیئی» جان کارپنتر را ساخته باشد. روی همرفته میتوان مطمئن بود که تارانتینو قبل از ساختن وسترنهای اخیرش (شامل «ژانگوی آزادشده») تعداد زیادی از فیلمهای وسترن معروف را دیده و طبعاً از آنها تأثیر پذیرفته است.
تارانتینو اکثر وسترنها را دیده و شیفته آنهاست ولی قبل از شروع فیلمبرداری «هشت پرنفرت» کنار من به تماشای فیلم علمی-تخیلی- حادثهای «شیئی» با کارگردانی جان کارپنتر و با بازی من در نقش اصلی هم نشست. چه موسیقی متن آن فیلم و چه موسیقی «هشت پرنفرت» به انیو موریکونه ایتالیایی سپرده شده است و تارانتینو به گونهای دیگر هم از سایر مسائل و آدمهای آن فیلم وام گرفته است. در این میان من احساس افتخار میکنم که در هر دو فیلم حاضر بودهام. منظورم فقط کاراکترهای فوقالعادهای نیست که طی این دو فیلم به من سپرده شدند بلکه کل موجودیت و ماهیت این فیلم هاست که کارهای فوقالعادهای هستند. امکان ندارد این فیلمها اکثر تماشاگران و قاطبه مردم را جذب نکنند./روزنامه ایران